Η ώρα της συγχώρεσης και της επιστροφής

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

 

Βρισκόμαστε στο κατώφλι της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και σήμερα θυμόμαστε, κατά το συναξάρι της ημέρας, «τῆς ἀπὸ τοῦ Παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐξορίας τοῦ Πρωτοπλάστου Ἀδάμ».

Η Εκκλησία μάς θυμίζει την έξοδο του Αδάμ από τον Παράδεισο. Δεν το κάνει για να μας γεμίσει ενοχές. Το κάνει για να μας θυμίσει ποιοι είμαστε. Είμαστε άνθρωποι που κάποτε βγήκαν από το φως. Άνθρωποι που δοκίμασαν να ζήσουν χωρίς τον Θεό. Και το αποτέλεσμα ήταν η απομάκρυνση, η μοναξιά, ο φόβος.

Επανάσταση Κολινδρού Πιερίας 1878: Μια μικρή πόλη, ένας μεγάλος αγώνας

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ., τ. Πρόεδρος Συλλόγου Φοιτητών Α.Ε.Α.Θ.

 

Χειμώνας 1877. Ο Κολινδρός προετοιμάζεται για να ανάψει τη φλόγα της ελευθερίας. Ο Επίσκοπος Κίτρους Νικόλαος Λούσης ετοιμάζει όλο τον πληθυσμό της έδρας της Επισκοπής του για την πολυπόθητη εξέγερση ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό.

Φεβρουάριος 1878. Η πολυπόθητη ημέρα του ξεσηκωμού ήρθε. 19 Φεβρουαρίου το Λιτόχωρο σηκώνει το λάβαρο της Επανάστασης από τον Κοσμά Δουμπιώτη.

Όταν η Αγάπη δεν κρατά λογαριασμό

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

 

Η ανθρώπινη αγάπη είναι μετρήσιμη και συγκρίνει. Η αγάπη του Θεού είναι άπειρη και ασύγκριτη. Μια από τις πιο διδακτικές παραβολές του Χριστού είναι η παραβολή του Ασώτου. Φαίνεται το μεγαλείο της παρουσίας Του Θεού στον άνθρωπο. Παρουσιάζεται η άπειρη αγάπη Του για τον κόσμο. 

Ένας πατέρας είχε 2 γιους. Ο νεότερος λέει: «πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας». Και ο πατέρας υπάκουσε στην επιθυμία του γιου και χώρισε την περιουσία στα 2 παιδιά. Αφού ο νεότερος γιος πήρε την περιουσία, πήγε σε ξένη χώρα και «διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως». Αφού ξόδεψε όλη την περιουσία του, έπεσε λιμός στη χώρα και αναγκάστηκε να δουλεύει στη βοσκή χοίρων και να τρέφεται με την τροφή τους. 

Όταν η σιωπή μιλάει πιο δυνατά

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

 

Αρχή Τριωδίου και η Αγία Εκκλησία μάς προβάλλει την γνωστή σε όλους μας παραβολή του Τελώνη και Φαρισαίου.

«Φαρισαίου φύγωμεν ὑψηγορίαν, καὶ Τελώνου μάθωμεν, τὸ ταπεινὸν ἐν στεναγμοῖς», όπως ψάλλουμε στον Εσπερινό της Κυριακής.

Δύο άνθρωποι ανεβαίνουν στο ναό για να προσευχηθούν· και οι δύο πηγαίνουν στο ναό για τον ίδιο λόγο. Όχι, όμως, με την ίδια διάθεση. Ο ένας πήγε για να λυτρωθεί και ο άλλος για να δικαιωθεί.

Η πίστη ως βίωμα και μαρτυρία

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

Σήμερα, θα ασχοληθούμε με το να αγγίξουμε με τα πενιχρά μας μέσα τον λόγο του Αποστόλου Παύλου, στην επιστολή του προς τον μαθητή του, Τιμόθεο.

Στο Αποστολικό ανάγνωσμα, ο Απόστολος προτρέπει τον μαθητή του να στηρίξει την πίστη του «ἐπὶ Θεῷ ζῶντι», ο οποίος είναι ο σωτήρας όλων των ανθρώπων και πιο πολύ των πιστών.

Η Ματιά που Μεταμορφώνει τον άνθρωπο

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

Η περικοπή της κλήσεως του Αποστόλου Ματθαίου, όπως τη διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο (Ματθ. 9:9–13), είναι μία από τις πιο δυνατές και αποκαλυπτικές στιγμές της δημόσιας δράσης του Κυρίου. Μέσα σε λίγες γραμμές, βλέπουμε πώς ο Θεός αγγίζει την ανθρώπινη καρδιά, πώς μεταμορφώνει έναν άνθρωπο που ζει στο περιθώριο και τον κάνει Απόστολο και Ευαγγελιστή.

Ο Ματθαίος ήταν τελώνης, άνθρωπος περιφρονημένος. Οι τελώνες θεωρούνταν άδικοι, συνεργάτες των Ρωμαίων, άνθρωποι που πλούτιζαν εις βάρος του λαού. Δεν είχαν καλή φήμη, ούτε κοινωνική αποδοχή. Κανείς δεν θα περίμενε ότι ένας τέτοιος άνθρωπος θα γινόταν μαθητής του Χριστού.

Ο Άγιος Δημήτριος: το άρωμα της πίστης και της θυσίας

 

 

Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

«Τὸν λόγχαις κληρωσάμενον, τῆς σωτηρίου πλευρᾶς τὴν χάριν» Άγιο Δημήτριο εορτάζουμε στις 26 Οκτωβρίου. Μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι η τιμή του Μεγαλομάρτυρα Αγίου δεν είναι μόνο στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στην οποία γεννήθηκε και μαρτύρησε, αλλά και σε ολόκληρη την οικουμένη. Ο Άγιος Γρηγόριος  ο Παλαμάς χαρακτηρίζει τον Άγιο Δημήτριο ως: «τὸ μέγα τῆς οἰκουμένης θαῦμα, τὸ μέγα τῆς Ἐκκλησίας ὡράϊσμα, ὁ πολὺς τὰ πάντα καὶ θαυματουργὸς καὶ μυροβλήτης Δημήτριος».