Στο μέσο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την Κυριακή Γ’ Νηστειών σήμερα, η αγία Εκκλησία θέτει εις προσκύνηση πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων Χριστιανών, τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου, για να πάρουμε δύναμη και χάρη για να συνεχίσουμε τον πνευματικό αγώνα.
Την προηγούμενη Κυριακή, εορτάσαμε τη νίκη της Ορθοδοξίας, τη νίκη επί των εικόνων. Όχι μία νίκη για την τέχνη και την απεικόνιση του Χριστού, αλλά μία βαθύτερη θεολογική ομολογία της ενσάρκωσης του Θεού Λόγου. Η εικόνα του Χριστού είναι μία διακήρυξη ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για να μπορέσουμε και εμείς να γίνουμε Θεοί κατά χάριν, «Αὐτός ἐνηνθρώπισεν ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» κατά το λόγο της Αγίας Γραφής.
Το χωρίο
από την Α’ Καθολική Επιστολή του Ευαγγελιστή Ιωάννη μπορεί, εύκολα, να
ερμηνεύσει τη σημερινή ημέρα.
Την Πρώτη Κυριακή των Νηστειών, αγαπητοί μου αδερφοί, η Αγία μας Εκκλησία όρισε να εορτάζεται η Αναστήλωση των Εικόνων από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα το 842 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.
Σήμερα, η
Αγία μας Εκκλησία, υπενθυμίζει σε όλους εμάς, ένα δυσάρεστο γεγονός.
Την έξωση των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Όχι, επειδή αμάρτησαν αλλά επειδή δεν μετανόησαν. Ο Θεός έδωσε τη δυνατότητα να μετανοήσουν οι Πρωτόπλαστοι, αλλά εκείνοι δεν ήθελαν. Ο Αδάμ έριξε την ευθύνη στην Εύα, και η Εύα στο φίδι.
Η Τρίτη
Κυριακή του Τριωδίου, είναι αφιερωμένη σε ένα μεγάλο γεγονός.
Τα ευαγγελικά αναγνώσματα των δύο προηγούμενων Κυριακών (Τελώνου και Φαρισαίου, Ασώτου) αφορούσαν τη φιλανθρωπία και την αγαθότητα του Θεού, ενώ το σημερινό για την μέλλουσα ζωή. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, σχετικά με το σημερινό ευαγγέλιο «είναι το πιο γλυκύ και το πιο παρήγορο. Είναι εκείνο που σκορπίζει στις ψυχές μας τη μεγαλύτερη γαλήνη και ανακούφιση».
«Τὴν
τοῦ Ἀσώτου φωνὴν προσφέρω σοι Κύριε. Ἥμαρτον ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν σου ἀγαθέ, ἐσκόρπισα
τὸν πλοῦτον τῶν χαρισμάτων σου, ἀλλὰ δέξαι με μετανοοῦντα, Σωτὴρ καὶ σῶσόν με.»
(Ιδιόμελο, ήχος Β΄)
Την
προηγούμενη Κυριακή, είδαμε την επίκριση του εγωισμού από το Θεό διά μέσου της
παραβολής του τελώνου και του φαρισαίου.
Η δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, προβάλλει την μεγάλη αγάπη του Θεού προς τους ανθρώπους από την παραβολή του ασώτου και είναι αφιερωμένη στη μετάνοια.
«Μὴ
προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς, ἀδελφοί· ὁ γὰρ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ταπεινωθῶμεν
ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, τελωνικῶς διὰ νηστείας κράζοντες· Ἱλάσθητι ἡμῖν ὁ Θεός, τοῖς
ἁμαρτωλοῖς.»
(Ιδιόμελο
Τριωδίου, ήχος Α΄)
Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία, προβάλλει, μέσα από το λόγο του Ευαγγελίου, 2 προσωπικότητες που προσεύχονται, οι οποίες είναι, εκ διαμέτρου, αντίθετες.
